Πρόσωπα & Προσωπικότητες

Τουρισμός

Ιστορία Αστακού

Ιστορικές Φωτογραφίες

Πρόσωπα

Τουρισμός

Όμορφη παραλιακή κωμόπολη και λιμάνι για εκδρομικά και πολλά αλιευτικά σκάφη...

Πρόσωπα

Προσωπικότητες από τον Αστακό

25η Μαρτίου: Διηγώντας τα να κλαίς

εικονα 1-... και διηγώντας τα να κλαίς… που είπε και ο Σολωμός πριν γίνει κονσέρβα… H  Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Ας Πρόσεχε. Μνήμονια χωρίς μνήμη και περισσότερα… Αντιμνημονιακοί με  αμνησία. ‘Εθνος χωρίς χθές και αύριο, χωρίς πατέρες και παιδιά ,στο πουθενά.

Δες  το βίντεο  https://youtu.be/rlbu9w66L4c
Δ. ΓΟΥΛΕΣ-Χ,ΣΟΥΠΟΣ

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΝ – ΕΘΝΙΚΟΝ – ΤΡΑΓΙΚΟΝ

εικονα 1

. μεγάλη μέρα έρχεται… ιστορική!
Και τι δεν έγινε στις 25 Μαρτίου του 1940. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ο Βουλγαροκτόνος είπε το «όχι» στον Παλαιών Πατρών Γερμανό, και τότε οι Γερμανοί μας επιτέθηκαν στο Αλβανικό έπος όπου ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος με τα 300 παλικάρια του τους έτρεψε εις άτακτον φυγήν κραυγάζων «ή ταν ή μ’απατάς».
Η 25η Μαρτίου και η 28η Οκτωβρίου 1821 είναι οι δύο πιο σημαντικές εθνικές εορτές που τρώμε μπακαλιάρο, τιμώντας τον Γκλέτσο και τον Σάντσο που κατέβασαν από το Λυκαβηττό τη σημαία της Siemens και ύψωσαν την ελληνική με το δικέφαλο δέρας.
Έκτοτε γίνονται παρελάσεις προς τιμήν των αγωνιστών του ευδρόμου Έλλη που βυθίστηκε άναδρον ή κάπως έτσι και ο υπουργός από το ελικόπτερο ρίχνει συμβολικά ένα στεφάνι στη θάλασα και οι νέοι βουτάνε για να το πιάσουν κι όποιος το πιάσει πρώτος δίνει συνέντευξη στο κανάλι της βουλής που το βλέπει όλος ο απόδημος ελληνισμός.
Εμείς οι Αθηναίοι στις 25 Μαρτίου πετάμε συμβολικά αητούς και τρώμε το πρωί λαγάνες που είναι ζεστες, γιατί άμα κρυώσουν δεν τρώγονται με τίποτα.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες…. ας πρόσεχε.

Υ.Γ.: Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της ή τα παιδιά της τρώνε την Ελλάδα;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΥΠΟΣ  -ΔΗΜ  ΓΟΥΛΕΣ

H Αληθινή 25η Μαρτίου και Εθνική Επέτειος

εκονα2

Κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη για ελευθερία και αυτοδιάθεση. Εκ των πραγμάτων είναι η πιο σημαντική ημερομηνία στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, ως αφετηρία της εθνικής παλιγγενεσίας.

Τι συνέβη, άραγε, στις 25 Μαρτίου του 1821 και την έχουμε αναδείξει ως την ημέρα της εθνικής μας εορτής; Τίποτα απολύτως λένε οι ιστορικοί. Ή σχεδόν τίποτα, για να είμαστε ακριβείς, πέρα από κάποιες αψιμαχίες. Κανένα σπουδαίο πολεμικό γεγονός που να δικαιολογεί αυτή την επιλογή. Ούτε καν η ύψωση του λαβάρου της Μονής της Αγίας Λαύρας και η ορκωμοσία των παλληκαριών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Το περιστατικό της Αγίας Λαύρας είναι ένας εθνικός μύθος. Τον οφείλουμε στον γάλλο περιηγητή και ιστορικό Φρανσουά Πουκεβίλ (1770-1838), ο οποίος συνέγραψε την τετράτομη Ιστορία της Αναγεννήσεως της Ελλάδος (1824). Η ιστορία διαδόθηκε από στόμα σε στόμα, αλλά και μέσω του πίνακα Ο Όρκος της Αγίας Λαύρας(1851) του σημαντικού έλληνα ζωγράφου Θεόδωρου Βρυζάκη (1814-1878).

Άλλωστε και ο ίδιος ο Παλαιών Γερμανός δεν αναφέρει λέξη για το περιστατικό στα απομνημονεύματά του. Είναι ιστορικά εξακριβωμένο ότι εκείνη την ημέρα δεν βρισκόταν στη Μονή της Αγίας Λαύρας, αλλά στην Πάτρα, όπου όντως όρκισε τους επαναστάτες της περιοχής στην Πλατεία του Αγίου Γεωργίου.

Η επέτειος να γιορτάζουμε τον εθνικό ξεσηκωμό στις 25 Μαρτίου καθιερώθηκε στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα, προκειμένου να συνδεθεί με το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ήταν και επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας να συνδεθεί η έναρξη της επανάστασης με μια μεγάλη εκκλησιαστική εορτή για να τονωθεί το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων.

Στην πραγματικότητα, η Επανάσταση δεν ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1821, αλλά λίγες μέρες νωρίτερα στην Πελοπόννησο, μία περιοχή με συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς και μικρή στρατιωτική παρουσία των Τούρκων. Ο στρατιωτικός και πολιτικός διοικητής της Πελοποννήσου (Μόρα Βαλεσί) Χουρσίτ Πασάς βρισκόταν στα Γιάννινα για να εξοντώσει τον Αλή Πασά, ο οποίος είχε αυτονομηθεί από την Υψηλή Πύλη. Πριν από την αναχώρησή του, ο Χουρσίτ είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τους προεστούς του Μοριά ότι οι φήμες που κυκλοφορούσαν για τον επικείμενο ξεσηκωμό των ραγιάδων ήταν ανυπόστατες.

Αχαιοί και Μανιάτες ερίζουν για το ποιος έριξε την πρώτη τουφεκιά του εθνικού ξεσηκωμού. Στις 21 Μαρτίου αρχίζει η πολιορκία των Καλαβρύτων από τον Σωτήρη Χαραλάμπη και τους Πετμεζαίους. Είναι η πρώτη πολεμική ενέργεια της Επανάστασης και θα λήξει νικηφόρα μετά από πέντε ημέρες.

Στις 23 Μαρτίου οι Μανιάτες υπό την αρχηγία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τη συνεπικουρία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καταλαμβάνουν την Καλαμάτα και με διακήρυξή τους κάνουν γνωστό στη διεθνή κοινότητα τον ξεσηκωμό των Ελλήνων. Την ίδια ημέρα, οι άνδρες του Αντρέα Λόντου θέτουν υπό τον έλεγχό τους τη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο), ενώ επαναστατικός αναβρασμός επικρατεί στην Πάτρα. Από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό το Άγιο Όρος αναχωρεί ο σερραίος έμπορος και φλογερός πατριώτης Εμμανουήλ Παππάς, προκειμένου να ξεκινήσει την Επανάσταση στη Μακεδονία.

Η 23η Μαρτίου είναι ο πρώτος σημαντικός σταθμός του εθνικού αγώνα και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει τη θέση της 25ης Μαρτίου στο εορταστικό καλεντάρι της χώρας μας.